o klimatyzacji i wentylacji

klimatyzacja projektowanie

Problemy jakości powietrza wewnętrznego w Polsce Nowa książka nakładem COCH Nowy Recknagel Odzysk ciepła w instalacjach chłodniczych i klimatyzacyjnych Podręcznik Danfoss Miesięcznik indeksowany jest w bazie czasopsim technicznych NAJCZĘŚCIEJ CZYTANE Wentylacja ogólna i odciągi miejscowe w kuchniach gastronomicznych - zalecenia Model dynamiczny procesu odzysku ciepła z obiegu chłodniczego Galerie handlowe. Czy warto zastosować system WLHP Agregaty wody lodowej z dodatkową chłodnicą wentylatorową Urządzenia wentylacyjne w kuchniach gastronomicznych Systemy klimatyzacji i chłodnictwa w oparciu o CO2 (R744) (cz.1) R744 w praktyce Rozwiązania, technologie, informacje Systemy klimatyzacji i chłodnictwa w oparciu o CO2 (R744) (cz. 2) Instalacja chłodnicza CO2 w Tesco Klapa przeciwpożarowa NEO …tylko 120 mm i aż EIS 120 W artykule przedstawiono krótką charakterystykę systemów VRV oraz niektóre aspekty projektowania systemów z bezpośrednim odparowaniem, ze szczególnym uwzględnieniem programów wspomagających projektowanie. Nazwa VRV (Variable Refrigerant Volume – zmienna objętość/przepływ objętościowy czynnika chłodniczego) funkcjonuje równolegle z określeniem VRF (Variable Refrigerant Flow – zmienny przepływ czynnika chłodniczego) i oznacza regulację wydajności urządzeń chłodniczych poprzez zmianę strumienia czynnika przepływającego przez parowacz. Bezpośrednio przed parowaczem zmienny przepływ reguluje zawór rozprężny. Natomiast spośród wielu sposobów regulacji strumienia czynnika przetłaczanego przez sprężarkę najczęściej spotyka się zastosowanie zmiennej prędkości obrotowej silnika, regulowanej przetwornicą częstotliwości (falownikiem). Takie sprężarki nazywane są również inwerterowymi. Na rynku pojawia się również nazwa – „systemy inwerterowe” w odniesieniu do małych wydajności oraz „systemy VRV” – w odniesieniu do dużych instalacji. Oprócz stosowania sprężarek o zmiennej prędkości obrotowej spotyka się również systemy bazujące na innej zasadzie regulacji wydajności sprężarki typu „scroll”. Polega ona na czasowym podnoszeniu jednej ze spiral, aby wprowadzić sprężarkę w bieg jałowy i w ten sposób zmniejszyć strumień czynnika tłoczony do instalacji. Działanie to jest możliwe za pomocą zaworu PWM rys. 1, który podaje impuls ciśnienia ssania w rejon spiral sprężarki. Proces ten odbywa się z częstotliwością uzależnioną od zapotrzebowania mocy chłodniczej. Rozwiązanie to stosowane jest w sprężarkach „digital scroll” (prod. Copeland, spotykane w urządzeniach klimatyzacyjnych niektórych firm). Dane dotyczące wydajności znajdujące się w katalogach producentów są podawane dla warunków EUROVENT. Przykładowo całkowita wydajność chłodnicza (jawna i całkowita) jednostek wewnętrznych jest przedstawiana dla temperatury powietrza wlotowego do urządzenia 27oC/19oC (wg term. „suchego”/wg term. „mokrego”). W praktyce obliczeniowe parametry powietrza wewnętrznego przyjmowane są dla okresu letniego w zakresie 24÷26oC, którym odpowiadają niższe temperatury odparowania czynnika chłodniczego, co wiąże się z niższą efektywnością energetyczną klimatyzatorów i mniejszą wydajnością chłodniczą w stosunku do warunków odpowiadającym programowi certyfikacji EUROVENT. Niestety nie zawsze jest to rozpatrywane przy doborze urządzeń, czego rezultatem jest niedoszacowanie wydajności ziębniczej jednostki wewnętrznej do bilansu cieplnego pomieszczenia. Kolejnym, istotnym zagadnieniem jest pojęcie całkowitej (jawnej i utajonej) wydajności chłodniczej urządzeń. Z reguły w katalogach producentów podawane są tylko całkowite wydajności chłodnicze. Część tej wydajności z uwagi na niskie temperatury powierzchni ścianki chłodnicy bezpośredniego odparowania w klimatyzatorze jest tracona na osuszanie powietrza, stąd też całkowita wydajność chłodnicza klimatyzatorów nie powinna być wyznacznikiem przy doborze urządzenia, którego zadaniem jest asymilacja określonych jawnych zysków ciepła pomieszczenia. Aby zobrazować powyższe, obydwa zagadnienia, posłużono się prostym przykładem obliczeniowym. Podsumowanie Klimatyzatory są urządzeniami pozwalającymi na dotrzymanie jednego z podstawowych warunków komfortu – temperatury powietrza. Stosowane przez deweloperów i innych inwestorów możliwości podniesienia prestiżu budynku poprzez wprowadzenie pojęcia do folderów reklamowych, że pomieszczenia są klimatyzowane i gdy stosowanymi urządzeniani są klimatyzatory typu „split” jest niezgodne z prawdą. Bardziej właściwym sformułowaniem powinien być zapis, iż pomieszczenia w okresie letnim są schładzane. Tylko część podstawowych założeń systemów klimatyzacyjnych jest realizowanych przez klimatyzatory split: filtracja, schładzanie, osuszanie, grzanie, czasami doprowadzenie powietrza świeżego. Należy jednak pamiętać, iż system klimatyzacyjny to zespół urządzeń pozwalający na utrzymanie oprócz temperatury i jakości powietrza w pomieszczeniu: właściwej wilgotności, prędkości powietrza, temperatury powietrza nawiewanego, doprowadzenie właściwej ilości powietrza świeżego (kryterium higieniczne) i o odpowiednich parametrach, co często wymaga zastosowania kilku urządzeń modułowych, jednocześnie tak by wstępnie założone wymagania zostały spełnione. Takie możliwości daje tylko kompletnie wyposażona centrala klimatyzacyjna. Jednak należy podkreślić, klimatyzacja Warszawa iż z uwagi na cenę, możliwości montażu w niektórych budynkach mieszkalnych najlepszym rozwiązaniem jest zastosowanie klimatyzatorów typu „split” i „multi-split”. Dla niewymagających użytkowników już samo utrzymanie właściwej temperatury powietrza wewnętrznego w okresach występowania ekstremalnych temperatur powietrza zewnętrznego jest już komfortem. Jeśli opisane w tekście warunki właściwego doboru urządzeń zagwarantują dotrzymanie właściwej temperatury powietrza w pomieszczeniu to zależnie od punktu widzenia użytkownika klimatyzatory przez jednych będą postrzegane jako symbol „luksusu” przez innych jako standard wyposażenia budynków. Według własnej opinii autora wkrótce klimatyzatory, będą stanowiły standard wyposażenia wszystkich pomieszczeń, przykładowo z uwagi na coraz wyższe średnie temperatury miesięczne powietrza zewnętrznego. Pamiętajmy jednak, iż pojęcie komfortu znacznie bardziej wykracza poza możliwości oferowanych najprostszych urządzeń typu „split” i „multi-split”. Problemem przed jakim staną wówczas wszystkie strony (inwestorzy, użytkownicy, projektanci) będzie związany raczej z zużyciem energii elektrycznej. Warto o tym wspomnieć już teraz. Pomimo wielu korzyści wynikających z charakterystyki systemu VRV urządzenia te są stosunkowo rzadko stosowane w praktyce z uwagi na wysokie koszty inwestycyjne. Stanowią one przeważnie alternatywę dla systemów klimatyzacji wykorzystujących klimakonwektory. W ostatnich latach, jednakże, cena systemów z bezpośrednim odparowaniem systematycznie spada, stąd pojawiają się coraz częściej. Wyposażone w bardzo rozbudowaną elektronikę (niezależne sterowanie poszczególnymi jednostkami, identyfikacja i sygnalizacja stanów awaryjnych, zdalne sterowanie, itp.) stanowią skomplikowany system coraz dokładniej reagujący na zmienne warunki zarówno zewnętrzne, jak i zewnętrzne. Dokładną regulację temperatury wewnętrznej w pomieszczeniu, coraz częściej wymaganą przez użytkowników, zapewnia automatyczne sterowanie zaworem rozprężnym (PMV – Pulse Motor Valve). Algorytm PID spełnia tę funkcję z powodzeniem . Dzięki zastosowaniu sprężarki o regulowanej prędkości obrotowej istnieje możliwość dokładnego dopasowania wydajności urządzenia do potrzeb obiektu (wymienników w jednostkach wewnętrznych). Przedstawiono wykresy współpracy sprężarki inwerterowej z jedną lub dwoma sprężarkami o stałej wydajności dającej możliwość płynnej regulacji. U niektórych producentów spotyka się wyłącznie sprężarki inwerterowe w celu uniknięcia skokowych zmian wydajności w punktach włączenia sprężarek o stałej wydajności. Projektowanie Praktycznie rzecz biorąc, projektowanie instalacji klimatyzacji nie różni się znacząco od projektowania innych systemów. Podczas projektowania warto posłużyć się programem wspomagającym choć nie należy tego robić ”automatycznie”, bezkrytycznie przyjmując wszelkie rozwiązania, czy obliczenia proponowane przez program. Najważniejszym krokiem jest obliczenie zysków ciepła w poszczególnych pomieszczeniach. Chociaż niektóre programy doboru urządzeń klimatyzacyjnych oferują bogatą ofertę pomocy w tych obliczeniach, warto samemu „ręcznie” oszacować niektóre wielkości, aby mieć porównanie z wynikami uzyskiwanymi z programu. W procedurze wprowadzania danych do obliczeń istnieje wiele punktów, które nawet osobom doświadczonym sprawiają odrobinę kłopotu. Łatwo więc o pomyłkę. Bardzo pomocne są tabelaryczne „podpowiedzi” w niektórych okienkach programów obliczeniowych, które znacznie ułatwiają szacowanie lub dobór odpowiednich wartości. Zyski ciepła przez ściany zewnętrzne stanowią z reguły nie więcej niż 5% całkowitych zysków ciepła w pomieszczeniach, więc, pomimo że programy oferują dość dokładne metody obliczeń w tym zakresie, ich znaczenie w sumarycznych zyskach ciepła nie jest duże. Najważniejszym składnikiem zysków ciepła w pomieszczeniach bywają najczęściej zyski ciepła przez okna. Jednym z kluczowych zagadnień są dane meteorologiczne, na podstawie których obliczane są te wartości Programy umożliwiają symulację godzinowego rozkładu zysków oraz złożenia ich w sumaryczny wykres. Jest to tym bardziej ważne, że nie wszystkie wartości maksymalne występują o tej samej godzinie, więc dobór urządzeń na sumę wszystkich maksymalnych wartości może prowadzić do znacznego przewymiarowania instalacji. Pojawia się tutaj jednak pewien problem. Dane meteorologiczne nie są udostępnione nawet do podglądu, stąd nie wiadomo, jakie wartości są brane do obliczeń. Niektóre zestawy danych wejściowych są generowane przez program na podstawie zaledwie kilku wartości temperatury. W oparciu o te zestawy danych programy przeprowadzają kalkulacje kosztów eksploatacji systemu. Obliczenia kosztu energii systemu dokonane w oparciu o założenia, które nie są zweryfikowane dają niewiarygodne wyniki. Rezultaty tych symulacji nierzadko są rozbieżne z rzeczywistością w wyniku czego użytkownik może zgłaszać zastrzeżenia. Dla potrzeb obliczania świadectw charakterystyki energetycznej budynku, dla polskich lokalizacji zostały opublikowane uśrednione i rzeczywiste dane na stronie Ministerstwa Infrastruktury. Proponuje się, aby lata referencyjne zostały wprowadzone do programów obliczeniowych, co znacznie zwiększyłoby ich wiarygodność.